حق پذیری فطری است.

دوشنبه, ۱۳ شهریور ۱۴۰۲، ۰۳:۰۰ ب.ظ من چند سال پیش با یک دوستی از کارهایم حرف زده بودم و از اینکه به چه موفقیتی رسیده ام و کاملا مطمئن بودم که اون دوست از موفقیت من کاملا اطلاع دارد...تا اینکه وقتی حرف از اون کار شد فهمیدم که ایشان اصلا متوجه نشده که من توانسته ام موفق شوم و زمینه ذهنی ایشون اجازه نداده که حرف را گوش کنند و یا گوش کرده و فراموش نموده . فکر کردم که چرا ایشان باید چنین فکری بکند و الان متوجه شدم که مردم سخنان ما خیلی کم گوش می کنند در عوض عملکرد قبلی ما معیار قضاوتشان قرار می گیرد...

سوال این است که چه کاری باید انجام بدهیم تا مردم به حرف ما خوب گوش بدهند حالا لازم نیست که شیفته ما بشوند یا یک دل نه صد دل عاشق ما شوند بلکه همین گوش دادن صرف هم کفایت می کند.جواب این سوال هم از خود سوال آسان تر است . فقط کافی است که حرف خوبی برای گفتن داشته باشیم. وقتی ما حرف خوبی نداریم که به مردم بگوییم چرا انتظار داریم غرق در حرف ما شوند. منظور من این نیست که گدای توجه دیگران باشیم اصلا مهم نیست که دیگران به ما اهمیت می دهند یا نه. اما خیلی مهم است که خودمان به خود مان اهمیت بدهیم اگر خودما...